Είμαι μία ιστορία αγάπης. Γεννήθηκα ένα ζεστό καλοκαίρι, όταν ο Έρωτας χάιδεψε τα μαλλιά ενός άντρα και το σώμα μιας γυναίκας. Όλα ζωντάνεψαν κι εγώ πήρα πνοή, μία ιστορία αγάπης, αληθινή κι ονειροπόλα.
Εκείνη τη μέρα, μύριζε αλμύρα, το αγέρι κι η θάλασσα χόρευαν ερωτικά, αυτός είδε στα μάτια της τ’ αστέρια κι αυτή τού γέλασε γλυκά. Χωρίς ν’ αγγίξουν ο ένας τον άλλον, το πάθος ποτίστηκε βαθιά, την ώρα που όλη η φύση τούς χάιδεψε ήρεμα την καρδιά. Έρωτα! Καλώς όρισες, μες στις καρδιές τους.
Μέσα στο πλήθος, όλα στα μάτια έδειχναν πως είχαν έρθει ο ένας για τον άλλον. Η ζωή ετοίμαζε την ιδανική στιγμή της Ένωσης. Μα αυτή δεν είχε ωριμάσει ακόμη. Το καλοκαίρι θα τελείωνε κι έπρεπε να χωρίσουν. Οι δρόμοι τους μόνο, όμως. Για λίγο.
Κάπου, σε κάποιο Φεγγάρι, οι καρδιές τους θα ήταν για πάντα μαζί.
Με ένα κάλεσμα ψυχής –μια ονειρεμένη μέρα, ζεστή, ξεμυαλισμένη– βρέθηκαν ξανά μαζί. Τα μάτια άστραψαν, σπινθήρισαν μετάξι αγάπης. Λουλούδια μπλέχτηκαν στα μαλλιά τους κι ο Έρωτας ψιθύρισε το άρωμά του στις καρδιές τους. Πλέον, το ήξεραν κι οι φλέβες τους μιλούσαν δυνατά!
Ήταν μοιραίο να ερωτευθούν – πρωτόγνωρα, μοναδικά.
Στη δύναμη της πιο ερωτικής μουσικής, της είπε να χορέψουν. Κι αυτή αφέθηκε, μ’ ένα χαμόγελο στη ζάλη του κορμιού του. Η μουσική τής έγνεψε κι εκείνος την κοιτούσε. Οι καρδιές τους πάλλονταν δυνατά, όσο ποτέ!
Ο Έρωτας ήξερε πολύ καλά να κάνει τη δουλειά του.
Ο Έρωτάς τους ήταν σαν αστραπή και καταιγίδα ατέρμονη. Οι δυο τους μαγεμένοι, σαν δυο πλοία χωρίς προορισμό, χαμένοι σε μια θάλασσα ερωτική, με πάθος μοναδικό κι ένα όνειρο που όλα τα θυμάται. Ένα όνειρο που περίμενε τη μία, τη μοναδική στιγμή να γίνει αληθινό.
Έτσι, λοιπόν, γεννήθηκε η μία ιστορία αγάπης,
τα λόγια του Έρωτά τους.
· · ·
«Άραγε, ξέρει ο Έρωτας να έρχεται
την τέλεια στιγμή;
Άραγε, θα σε ζούσα πιο νωρίς ολοκληρωτικά,
ακόμα πιο πολύ;»
Νωρίς ή αργά,
ήρθες·
σε ερωτεύτηκα,
σε εμπιστεύτηκα,
μαζί σου δέθηκα,
– απλά και ειλικρινά,
στη θαυμάσια ψυχή σου αφέθηκα.
Σε ερωτεύτηκα,
γοητεύτηκα,
στα όνειρά μας μπλέχτηκα,
τη γλύκα της ψυχής σου γεύτηκα,
από τα χείλη σου μαγεύτηκα.
Νωρίς ή αργά,
ήρθες·
σου εκφράστηκα,
μαζί σου ενθουσιάστηκα
κι όλα μαζί σου
τα μοιράστηκα.
Νωρίς δεν ήταν,
ούτε αργά
νομίζω, τελικά,
όταν σε ερωτεύτηκα.
Ένα χαμόγελο μόνο άργησες,
μα μου έχεις δώσει τόσα
που, πράγματι, ξεχνώ
πως θα μπορούσα να έχω δει
ακόμα άλλα τόσα.
Η αρχή της «μίας ιστορίας αγάπης», Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή, 2020.
